Piet en Nellie van de Heuvel-Kuijpers 65 jaar getrouwd

Piet en Nellie van de Heuvel-Kuijpers 65 jaar getrouwd
Gepubliceerd op: 18 juni 2021 9:22

Nieuwsbericht door: Weekkrant de Loop Helmond

HELMOND Bij boer Kuijpers op de ijsbaan zo rond 1947-1948 gebeurde het. Nellie Kuijpers van de Vlierdensedijk en Piet van den Heuvel uit de Slegersstraat botsten tegen elkaar op en zo is hun verkering begonnen. De geruchten gaan echter dat Nellie al eerder haar oog op Piet had laten vallen als ze van blokfluitles in Stiphout terugkwam en dan bleef kijken bij het oefenen van de Landelijke Ruiters aan de Dorpsstraat in Stiphout.

Door Han en Leo

Voor hun trouwen heeft Piet een aantal bijbaantjes gehad zoals voerman (paarden-vracht-rijder) en ook stronttonophaler (die stonden toen nog achter de huizen) en natuurlijk moest er thuis aan de Slegersstraat hard gewerkt worden onder andere in de grote kersenboomgaard. Na de oorlog moest ook Piet in dienst bij de landelijke jagers in Blerick. Hij werd daar klaargestoomd voor de oorlog in Indonesië. Omdat Piet klein van stuk is, werd hij chauffeur op een klein pantserwagentje. Gelukkig was die oorlog net voorbij ,voordat de opleiding afgerond was. Daarna kreeg hij een opleiding op Amerikaanse leest. Piet zag dit niet zitten en gaat er nog steeds prat op dat hij daar helemaal niets, maar dan ook niets, heeft uitgevoerd. Vanwege een voorgewende zwakke conditie ging hij bij elke zware mars al na een kilometer zitten en zei dat het echt, echt niet meer ging. (Hij had door dat je nooit nee moet zeggen in het leger). Wel verhaalt hij soms van nachtenlange rikmarathons.

Ook Nellie heeft na de huishoudschool (toentertijd een gedegen opleiding) hard moeten werken op de boerderij aan de Vlierdensedijk. Daarbij was het toen gebruikelijk dat je ook nog enkele dagen per week ergens anders ging werken. Nellie heeft jaren gewerkt op de boerderij bij tante Grada. Daar zat ook iets opvoedkundigs bij. Nellie lustte geen boontjes. Dus kreeg ze altijd als ze daar was boontjes bij het middagmaal. Toen ze na jaren boontjes eten zei dat ze ze voortaan lekker vond, heeft ze die nooit meer gehad. Piet had niet stilgezeten en was een aantal winters naar de landbouwwinterschool in Boxtel gefietst (wat nu de middelbare agrarische opleiding is). Dat was voor die tijd een hoge opleiding. Hij kreeg dan ook een baantje aangeboden als melkvoorlichter bij de Hemepro melkfabriek in Helmond. Dat kwam niet overeen met de plannen van moeder Van den Heuvel die vond dat hij beter geschikt was als boer (en ze heeft gelijk gehad).

In 1956 was het zover. Op 16 juni werd er getrouwd voor de wet en op 19 juni was het kerkelijk huwelijk. Er werd een boerderij aan de zandweg op de Medevoort gekocht voor het bedrag van 55 duizend gulden. Toentertijd een behoorlijk bedrag. De trouwerij was een groot feest. Omdat de families groter waren, werden er ook nog andere zaken geregeld, zo zijn er toen door vader Kuijpers twee paarden verkocht. Piet en Nellie zijn begonnen met 6 koeien, 6 varkens, 25 kippen en een paard. Veel meer koeien kon niet omdat er met de hand moest worden gemolken. Verder deden ze nog aan grove tuinbouw zoals asperges, aardappelen, wortels, staakbonen en enkele hectares spruiten. Vooral die spruiten was koud en nat werk. Die werden gedurende de winter met de hand geplukt. Vooral in het begin waren er nog geen plastic handschoenen en goede regenkleding. Een regenjas voor de ochtend en een voor de middag.

Piet en Nellie van de Heuvel-Kuijpers 65 jaar getrouwdF | Han van den Heuvel


Nog lang is er op de boerderij met de hand gemolken. Pas later dan andere boeren kwam er een melkmachine. De reden daarvoor was dat Piet gediplomeerd handmelkinstructeur was. ‘s morgens en ‘s avonds kwamen er leerlingen van de landbouwschool in Mierlo-Hout om melkles te krijgen. Toen alle boeren een melkmachine hadden, was dit natuurlijk voorbij. Op de school werd alleen geoefend met kunstkoeien.

Erg trots zijn ze op hun vier kinderen, negen kleinkinderen en vier achterkleinkinderen die ze graag op de boerderij op de Medevoort, waar ze nog steeds wonen, willen ontvangen. Jammer is dat er vanwege corona geen groot jubileumfeest gegeven kan worden. Voorafgaand aan zo’n jubileum wordt er in familieverband wel eens gesproken over het feit dat in al die tijd een aantal dingen niet veranderd zijn en heel veel dingen heel erg veranderd zijn.

Zo werd het huwelijksfeest 65 jaar geleden gevierd in een brandschoon gepoetste en witgekalkte koeienstal en nu met een BBQ op de boerderij (in kleiner gezelschap vanwege corona) in een keurig aangeveegde landbouwschuur. Piet en Nellie wonen samen al 65 jaar in dezelfde boerderij, toen moest je achterom als je op bezoek kwam en dat is nog steeds zo. Aanbellen kan nu wel, maar of er op de bel gereageerd wordt, is maar de vraag. Op 19 juni 1956 was het mooi weer en nu (als de voorspellingen kloppen) is het ook mooi weer. Toen Piet en Nellie hun boerderij kochten voor 55.000 gulden was de algemene reactie: “Hoe is dat toch mogelijk, veel te duur, dat kan toch niemand betalen!” Als een kleinkind nu een huis koopt, klinkt dezelfde reactie. Naast het werk op de boerderij was er ook tijd voor hobby’s. Voor Nellie was het bijvoorbeeld de damesgymclub en het kerkkoor, maar Piet heeft veel functies in het verenigingsleven gehad.

Als er weer eens iemand langskwam werd er even overlegd of hij permissie kreeg, maar als je ziet in hoeveel verschillende besturen hij heeft gezeten volgde de toestemming al snel. Een verbazingwekkende lijst; van de Boerenbond, het Waterschap en de gemeenteraad tot aan de KBO en het voorzitterschap van het Jan Visser Museum in Helmond toe. Aan dit voorzitterschap komt trouwens binnenkort een einde, Piet heeft deze functie nu 25 jaar gedaan, het is de beurt aan iemand anders. Dit museum voor oude landbouwwerktuigen en oude brandweerwagens is zijn trots.

Piet en Nellie hebben het goed samen. Zoals Piet wel eens zegt: “Hoe je ouder wordt, hoe slechter je elkaar kunt missen.”


Dit nieuwsbericht is 868 keer bekeken

X
X