Op de fiets naar Denemarken

Gepubliceerd op: 22 november 2018 15:30
Gewijzigd op: 22 november 2018 14:33

Nieuwsbericht door: Weekkrant de Loop Helmond

Ooit maakten wij een fietsvakantie naar Denemarken; naar het uiterste puntje van Jutland, waar de wateren van het Skagerak en die van het Kattegat elkaar treffen. Onze tocht ging via Venray naar Gogh in Duitsland en Emmerich. Vandaar naar Beek bij ’s Heerenberg en door het Oosten van het land, o.a. via het schilderachtige Bronkhorst aan de IJssel. Na vijf prachtige fietsdagen kwamen we in Ter Apel waar we de grens overgingen. De Noord-Duitse laagvlakte overtrof onze verwachtingen; we dachten aan een kaal landschap maar niets is minder waar. De overtocht van de Elbe met de pont bij Glückstadt was avontuurlijk. De rivier is hier zo’n 4 km breed. De pont was een grote open platte bak en er stond een stevige koude westenwind die samen met voorbijvarende schepen (van en naar Hamburg) voor een stevige golfslag zorgden. In Glückstadt regende het, maar toen we de stad uitreden brak de zon dor. “Wenn Engel reisen, lacht der Himmel” werd ons verzekerd, maar dat bleek toch niet altijd te kloppen. Zeven dagen na ons vertrek, bereikten we het Nord-Ostsee-Kanal. Drie dagen later passeerden we de Deense grens. Fietsen langs de ruggengraat van Jutland is een aparte belevenis. Het land is mooi met golvende akkers en veel bossen. Maar dagenlang dezelfde natuur wordt toch een beetje saai. We misten de afwisseling en de terrasjes van Frankrijk. De oudere Denen spraken uitsluitend onverstaanbaar Deens. Daarentegen spreekt de jeugd perfect en accentloos Engels. Pas na Silkeborg (prachtig aan het water gelegen) en Aalborg, een heel mooie stad, kreeg onze trektocht meer fleur. Uiteraard hebben we ook Legoland bezocht. Magnifiek; we hebben er ons een hele dag goed vermaakt. Wat ons opviel was de stilte die overal heerste. In een dorpje, waar verder niets te doen was, kochten we bij de super een ijsje. Een stille, lege straat, twee gehelmde ijslebberende Nederlanders die daar zaten. Als er al iemand langs kwam, waren dat in Deense ogen Jut en Jul. In Ribe troffen we een terrasje waar zeker wel 10 mensen zaten. Iets verderop werd een wielerevenement verreden. Geen commentaar, geen muziek alleen renners die in stilte voorbij scheurden.

Op onze laatste dag naar Skagen regende het de gehele dag en was het koud. De dag daarop was het echter prachtig weer en fietsten we naar de samenvloeiing van het Kattegat en het Skagerrak. Dat was het meest noordelijk punt dat we bereikt hebben. Na deze zonnige dag was het weer tijd voor regen en kwamen we ’s anderendaags in de middag drijfnat aan in Frederikshaven, waar we ’s avonds op de bus naar huis zouden stappen. In de bus werden over de stoelleuningen bedjes geïnstalleerd en gingen we slapend en rijdend de nacht in. De andere ochtend arriveerden we tegen achten in Amersfoort en vandaar op de fiets naar huis. We konden, ondanks de vele regen, terugzien op een geslaagde fietsvakantie met slechts één lekke band.

Jan van Rest

Dit nieuwsbericht is 75 keer bekeken

X
X