Ons Marij vertelt: Sinterklaas

Ons Marij vertelt: Sinterklaas
Gepubliceerd op: 2 december 2021 9:27

Nieuwsbericht door: Weekkrant de Loop Helmond
Voorpagina

Sinterklaas is al weer even in ons land en heeft zijn intrek in ons skônne kasteel genomen, wat jammer genoeg zijn deuren heeft moeten sluiten vanwege corona. Wat een drama toch weer, zo sunt vind ik dat. Ik had er net deze week naar toe willen gaan vur een foto met roetveegpieten. 

Dan witte gullie gelijk dat dit een foto van 2 jaar geleden is waar nog geen 1,5 meter afstand hoefde en de pieten nog zwart mochten zijn. Al noemen ze het een kinderfeest, ik vind het toch zo leuk. Zelfs ons Kate en Maddi (de hondjes) hebben hun voerbak gezet dit jaar. En met 5 december maken we er altijd een leuke gezellige en vooral lekkere avond van. Met natuurlijk een klein cadeautje. 

De rest van de cadeautjes wordt aan de Kerstman overgedragen. Altijd zal ik in de Sinterklaastijd denken aan de tijd toen ik zelf nog een kiendje was. Dat waren mooie tijden en altijd volop pakjes vur iedereen. Al hadden we ginne auto en gingen we nooit op vakantie, Sinterklaas werd bij ons groots gevierd. 

Mistal werd wat er op je lijstje stond wel afgeleverd door de Sint en zijn Pieten. En dan dat strooien. Dat ik het toch wel heel raar vond dat uit het kleinste gaatje in het plafond het snoep vandaan kwam als er gestrooid werd. Veel later vertelde ons moederke dat zij het in haar schortzak had en dat als ik even niet keek het de richting van dat kleine gaatje werd gegooid. Ook weet ik nog dat mijn bruur Fer me wel eens uit mijn droom zou halen en verraden waar alle cadeautjes lagen verstopt en dat ons mam die allemaal zelf had gekocht. Och och och, wat heeft ie toch op zunne nek gehad. Ons mam zei dat ze hem naar Maria Goretti zou brengen (een kindertehuis in Tilburg). Dus met mijn 5 jaar was de Sint-bubbel al doorgeprikt. Maar da mocht de pret nie drukken, Sinterklaas werd altijd gevierd bij ons thuis. 

Jaren later toen mijn moederke in het verzorgingstehuis lag, moest ik altijd zorgen dat rond de Sinterklaas een grote schaal met echt Sint-snoep op haar kamer stond. Met van die luxe Sint-chocolaatjes van dun bakker (die ik dus ook altijd haal). Ook werden de kleinkinderen, zolang ze leefde verrast met een cadeautje en ook mij en men bruurs sloeg ze nooit niet over op 5 december. Wat zij ons geleerd heeft, wil ook ik graag doorgeven. Jarenlange tradities, daarom zal ik de Sint altijd trouw blijven. Zie het als een soort ode aan mijn ouders. Maar sinds vurig jaar zet ik wel menne kerstboom meestal iets vur Sinterklaas. Het vuulde een bietje als hoogverraad, maar ik vin het zo gezellig.

Ons Marij vertelt: Sinterklaas


Vruuger waren er met de kerst geen cadeautjes te bekennen, tenminste bij ons niet. De Kerstman kan toch echt niet tippen aan onze Sinterklaas met zijn leuke Pieten. Vinde gullie da wel? Ikke niet. Ik hou van die man met zijn mijter en lange witte baard en natuurlijk ook van Piet, ook al heet hij tegenwoordig roetveeg-piet. Wij zijn niet opgegroeid met het verhaal van de kerstman, da kennen we eigenlijk van de televisie.

Dat gedoe over zwarte piet vond ik zo verdrietig, maar intussen heb ik roetveegpiet ook omarmd. Tenslotte is het een ECHT kinderfeest. Ik ga kerst wel steeds leuker vinden.
Maar sinterklaas zal vur men altijd blijven bestaan.

Iedereen unne fijne Sinterklaas. 
Tot volgende week.

Ons Marij vertelt: Sinterklaas

Dit nieuwsbericht is 345 keer bekeken

X
X