Ons Marij Vertelt: Picknick in ons mooie nieuwe park

Gepubliceerd op: 17 september 2020 9:09
Gewijzigd op: 17 september 2020 9:13

Nieuwsbericht door: Mandy Meeuwsen

Soms hedde wel eens geluk. Zo had men dochter op Facebook bij Helmond Centrum unne picknick gewonnen en ik was de gelukkig die mee mog. Maken we er gelijk een leuk moeder-dochter dagje van. Ze had een kei skonne picknickmand op meugen halen en die werd gevuld door het lunchcafé bij de bieb op de Watermolenwal.

Wij mee onze gevulde mand naar het burgemeester Geukerspark dat op een steenworp afstand ligt. Daar zijn we lekker op een bankskse gaan zitten met al ons eten. Alles even heerlijk en met zorg klaargemaakt. Ik vind dit een echte aanrader om eens te gaan doen.

En mocht het minder weer zijn, is het ook leuk om op te halen en thuis te eten, tis gewoon een heel uitgebreide lunch. In een prachtige box krijgde hem mee. Ik heurde dat er later in het jaar ook een winter editie komt. Ik kan niet wachten. Heel goed onthouden dus. Je kan hem ook bestellen bij Helmond centrum op hun website zag ik.

Het was prachtig weer, we hebben toch zo genoten in ons mooie park. Naast ons kwam er een heel lief dametje met haar rollator zitten met twee andere dames. We raakten gelijk aan de praat, ze was maar liefst 90 jaar en woonde in het ronde witte appartementencomplex naast het park. Owww dan ben ik echt jaloers op u mevrouw, zei ik, want dat is voor mij een top drie locatie van Helmond.Ik zou zo naar een appartement willen verhuizen. Heerlijk alles gelijkvloers. Wij wonen in de Rijpelberg op 25 meter van de kantine van de voetbalclub van menne meens. Dus een appartement ga alleen maar lukken als ze op de parkeerplaats van rood-wit 62 gaan bouwen. Wat niet zal gebeuren, dus vurlopig geen appartement voor ons.

Ze vertelde dat ze er samen met haar man 10 jaar geleden was komen wonen, maar die is inmiddels overleden, net zoals haar dochter. Ze had nog vier zonen die heel goed voor haar zorgde. In de jaren 50 was ze in Nederland komen wonen vanuit Indonesië. Op haar rollator lag een prachtige bos bloemen die ze net van haar zoon had gekregen die haar boodschappen had gedaan en thuis gebracht. Ze kookte nooit, vertelde ze, want haar zoon brengt elke avond eten voor haar. Haar andere zoon brengt elke avond een heerlijk toetje.

‘Wat boft u toch met die lieve kinderen die zo goed voor u zorgen’, ja dat vond ze zelf ook.

Ze lachte de hele tijd terwijl ze me van alles vertelde, wat een heerlijk menske. Ik zou zo ook wel 90 jaar willen worden.

Het zit natuurlijk wel een beetje in hun cultuur dat ze zo goed voor hun ouders zorgen als die op leeftijd raken, maar ik vind dit toch wel heel erg bijzonder mooi. Ik neem afscheid van haar en vraag haar naam. Ze heet Lientje Kessels. We maken samen een foto die in de collage staat. Ik vraag haar of ik haar mag benoemen in mijn column en deze foto mag gebruiken en dat mag.

Samen met ons Stacey loop ik richting de markt en gaan we alle kraampjes af we nemen onze wekelijkse boodschappen mee. Ik hou toch zo van deze heerlijke markt.

Zo fijn in het zonneke, de terrassen zitten vol; het is gezellig. We pakken nog een paar favoriete winkels mee, doen nog een drankje en ons moeder-dochter middagje zit er weer op. Soms moete zoiets gewoon eens doen lekker op pad met zoon of dochter, gezellig bijbuurten gewoon er samen unne leuke dag van maken.

‘S avonds als ik op de bank zit dwalen mijn gedachte nog richting Lientje. Wat fijn als je zo verzorgd wordt op 90 jarige leeftijd, maar zoiets is niet vanzelfsprekend. Nee, verre van dat.

Ik zeg tegen ons Stacey: als ik 90 ben, moete gij da ook vur men allemaal doen, zo goed voor men zorgen. “Ja mam, natuurlijk doe ik dat”, zegt ze.

Met een gerust hart kan ik nu heerlijk en tevreden slapen, want ook voor mij wordt er straks gezorgd. De groetjes aan Lientje en een diepe buiging voor haar zonen

Tot volgende week fijn weekend


Dit nieuwsbericht is 721 keer bekeken

X
X