Ons Marij Vertelt: Broers en zussen

Gepubliceerd op: 4 oktober 2018 9:00
Gewijzigd op: 4 oktober 2018 9:06

Nieuwsbericht door: Mandy Meeuwsen
Gepubliceerd in: Voorpagina,

Afgelopen zondag was het nationale broers en zussen dag.
Een prachtige dag vind ik, want ik hou kei veul van mijn broers en ben een echt familie mens.
Ik heb 4 broers waarvan er inmiddels 2 zijn overleden. Van ons gezin van 7 personen (2 ouders 4 jongens en een meske, ikke) zijn er nog 3 over. Ik ben thuis de jongste en het enigste meske.
Toen ik geboren werd was ons pap al 50 en ons mam 43 jaar.
Mijn oudste broer was toen al 20. Daar was ze dan, het lang verwachte meiske in da jongens gezin. Mijn oudste broer zat in dienst en al zijn vrienden kwamen me bewonderen.
Ik was een bezienswaardigheid. Dat ik tot het bot verwend werd door iedereen, hoef ik niet te vertellen.

Maar ook de jongens kwamen bij ons thuis niks tekort. We waren een hecht gezin en dat zijn we ondanks dat we nog maar met zijn driekus zijn, nog steeds. We begrijpen elkaars verdriet en weten zonder iets te zeggen wat we bedoelen. Ookal zijn we alle 3 erg verschillend, we zijn alle 3 uniek en hebben thuis geleerd om elkaar te helpen en goed en lief te zijn voor elkaar.
En natuurlijk zijn we het wel eens niet eens met elkaar en denken we anders over bepaalde zaken. Maar als je iedereen in zijn waarde laat en elkaars keuze respecteert, bende al een heel eind. Dat zou in de wereld meer gedaan moeten worden.

We hebben een band, een band voor het leven en daarom zijn mijn broers me erg dierbaar.
Als ik ze nodig heb staan ze voor me klaar en dat is wederzijds, als hun mij nodig hebben, sta ik binnen 45 minuten in Tilburg. We maken er samen iets van, ook al missen we onze ouders en 2 broers die zijn overleden. Wij gaan verder en maken samen mooie herinneringen. Tegen mijn broers Jan en Fer wil ik zeggen, bedankt. Bedankt dat jullie mijn broers zijn, ik hou van jullie, en zal er altijd voor jullie zijn. Elkaar zeggen dat we van elkaar houden doen we veel te weinig. Maar we weten het wel.

Gelukkig heb ik het vorig jaar tegen mijn inmiddels overleden broer Ton nog kunnen zeggen in zijn laatste week en kreeg het antwoord terug dat hij ook van ons hield.
Met een big smile op mijn gezicht reed ik die dag richting Helmond niet wetende dat het de laatste keer was dat we elkaar hadden gezien. Hoe fijn dat we dit nog naar elkaar toe hebben uitgesproken.

Wat ik met deze column wil zeggen heb je broer en je zus lief met al zijn goede en minder goede dingen. Er is toch niets mooiers als familie, tenminste in mijn ogen. Zeg nu dat je van elkaar houdt, stel niks uit tot morgen wat je vandaag nog kan doen.
Maak er samen een mooi leven van.

Tot de volgende week.
houdoe

Dit nieuwsbericht is 191 keer bekeken

X
X