Jan van Rest: Afscheid

Gepubliceerd op: 14 december 2018 10:19
Gewijzigd op: 14 december 2018 10:29

Nieuwsbericht door: Mandy Meeuwsen
Voorpagina

Onze oudste huisvriend is, na een slopend ziekbed, overleden.  Oudste, omdat we beiden,komende van boven de rivieren, in 1960 begonnen zijn bij de VLISCO en na ons huwelijk in dezelfde straat woonden en er een gezin stichtten. Dit schept een band.Natuurlijk hadden wij meerdere vrienden, maar hij was de eerste, daarom de oudste. Ik had niet verwacht dat het me zoveel zou doen; meer dan andere overlijdens,zelfs in de familie. Met z’n vieren vormden we een team: de ‘Vrienden van Helmond’, die elkaar hielpen en ook elkaars verjaardagen vierden. Van die vier ben ik nog als enige over. Ook dat stemt tot nadenken. Als tachtiger liggen er vermoedelijk voor mij niet zoveel jaren meer te wachten om ingevuld te worden.Dat lijkt me een reële aanname. Van de andere kant; om met 85-jarige Hendrik Groen te spreken: ‘Zo lang er leven is!’. Ik heb nu dus een leeftijdgenoot, een makker, verloren. Een gevoelig gemis. Een band met het verleden is verbroken. Maar wij hebben natuurlijk nog onze kinderen en kleinkinderen. Wij realiseren ons nu des te meer dat kleinkinderen beloftes inhouden voor de toekomst.

Jan van Rest



Dit nieuwsbericht is 148 keer bekeken

X
X