Het Hageneesje en het 50-jarig jubileum van Carolus.

Gepubliceerd op: 24 september 2020 18:01
Gewijzigd op: 24 september 2020 15:21

Nieuwsbericht door: Mandy Meeuwsen
Gepubliceerd in: Helmond-West, Voorpagina

In 1918 begon het allemaal voor het Carolus Borromeus College (weliswaar toen nog een andere naam) en dat moest gevierd worden in 1968. Vijftig jaar en voor Harm Savenije, tevens de primus inter pares van de Brabantse Dag in Heeze, aanleiding om een musical te schrijven die opgevoerd moest worden door de toenmalige leerlingen. Misschien had Harm wat hulp gekregen van Keijoloog Bertje Kuijpers en andere neerlandici, maar zeker niet van Nol van Roessel. Die was al aan het fladderen bij Omroep Brabant als Contente Mens en eindeloos geouwehoer over het Gineind. Dat leverde poen op en da war noddig mi zo’n grauwt hois an de Wesselmanlaan. Er was een pianist ingehuurd, een kruising van Pim Jacobs en Jerry Lee Lewis en de audities voor de rollen konden beginnen. Nou zaten er nie veul Hagenezen op die school mar as ‘r iets te doen war, dan ware ze d’r bai. Zo ook Rooien Bert uit het Haagje. Unne sterke vent, sociaal en zeer aimabel. Hij sliste ’n bietje en ha unne forse bril op z’n fok ston. Met het montuur kon de makkelijk unne band van een velg afkrikken. Maar als ge guwt nor de glazen keek war zo’n montuur wel noddig. Als je de glazen van Bertje zunne bril in unne telescoop zou zetten en er durhinne keek dan konde ne zeehond op de maan unne herring zien ete. Na de audities ha Bertje de rol van conrector gekregen en hij begon het script grondig door te lezen.

In de nieuwe gymzaal aan de 2e Haagstraat was het allemaal te doen. De zaal zat propvol en zelfs de tribunes boven waren gevuld. Het viel weer op dat er weinig oit het Haagje waren; allemaal van de andere kant van de Mierloseweg. Bertje zat bij de schmink en hoewel hij wel een hoofdrol had, hoefde hij maar weinig te doen op het podium. Achteraf bekeken was dit ook maar goed. Die preut van de schmink moest bij Bertje unne snor opplekken. Zo inne as Dikke Leo ha mi krullekes. Mar die proim ha zoveul lijm bij Bertje op z’n bovenlip gesmeerd, de Bertje al bedwelmd war vur de tie op ’t podium ston. Tot overmaat van ramp ha die muts ok nog die snor d’r ondersteboven opgeplekt de al die haor bai Bertje tijdens het inademen in zunne bek schoten. De regisseur had gevraagd duidelijk te articuleren, mar de kon Bertje al nie mir. Ook moest de conrector er oud uitzien. Die haibai van de schmink had bij Bertje un laag plamuur op het smoelwerk aangebracht en de ramp was compleet. Er was geen weg meer terug, de voorstelling liep en nadat de rector het liedje “hoe martlen dees roerende woorden mijn arme rectorshart etc.” had gezongen, moest Bertje opkomen om samen met de rector in een soort koets te gaan zitten om een duet te zingen. Dat ging op de wijs van “In een rijtuigie” van Leen Jongewaard en luidde “Op het Carolus, op het Carolus “etcetera. De pianist liet zijn vingers al dansen op de toetsen, maar Bertje ha de verkeerde deur gevat en stond in plats van op ’t podium vur ’t podium. De pianist maakte als professional de intro wat langer en uiteindelijk zaat Bertje ok in die koets op ’t podium. Jong, jonge, jonge wa zag ie dr oit’. ’T Zweit gutste van zunne kop en al die plamuur kwam mee. Hij zag hillemol niks mir dur zunnen bril en van de lijm was ie zo stoned as ne garnaal. Toen het liedje afgelopen was moest Bertje onder begeleiding het podium afgeholpen worre en kwam het meisjeskoor. Juul ( met het engelenhaar ) Maaike, Marian, Liesbeth etc. Rooien Bert was hillemol over de rooie en ging op zoek nor die feeks van de schmink mar die war al weg. En toen op een groot scherm de mammoet werd geprojecteerd ( vanwege de Mammoetwet die werd ingevoerd )  kietelde Bertje die ollifant onder z’n kin. De hille zaal lag plat van het lachen en de meisjes van het koor dachten dat ze iets verkeerds hadden gedaan. Bertje had het wel gehad en toen hij alle rommel van zijn gezicht had verwijderd leek ie ongeveer op unne krentenmik.  Hij ging naar z’n liefje die hij had ontmoet in Tessenderloo- Belgie. Zo ver kon Bertje kijken mi de brilleke.

Het Hageneesje


Dit nieuwsbericht is 168 keer bekeken

X
X