Het Hageneesje: Carnaval in het Haagje

Gepubliceerd op: 16 juli 2020 12:32
Gewijzigd op: 16 juli 2020 13:42

Nieuwsbericht door: Mandy Meeuwsen
Gepubliceerd in: Helmond-West, Voorpagina

De residentie was het huidige Café ’t Vat en in het patronaat werd jaarlijks een avond georganiseerd door de carnavalsvereniging ’t Klumpke. Bertje en Klaas probeerden het zooitje ongeregeld in toom te houden en werden in een later stadium geassisteerd door Berrie en de altijd aanwezige Mies. Ze hadden alles. Dansmariekes, een boerenkapel, een conferencier en artiesten. En natuurlijk een prins en een raad van elf (soms waren er maar acht, maar zoals altijd werd dit in het Haagje soepel opgelost). In principe was het voor de bejaarden en kregen de zieken in de wijk eigenhandig een leuke attentie gebracht door de leden van de raad van negen (soms waren het er wel elf).

De zaal stroomde vol en als alles ongeveer zat, werd het sein gegeven dat de club de straat kon oversteken en kwamen de dansmariekes en het zooitje naar binnen onder muzikale begeleiding van de kapel waarvan de leider een saxofoon had die zo groot was dat ie na de carnaval minstens een dubbele hernia overhield aan zijn vrijwilligerswerk. In de beginfase zat Dikke Leo (de Slijpers van Parijs) ook op het podium die zijn deuntjes in de ongekuiste versie ten gehore bracht. Het Haagje kende geen taboe en de wereldhits als De kietel en de pruimenpolka, Puntje d’r in, puntje d’r uit, Hup zei m’n simmetje galmden door het patronaat. Af en toe werd dit onderbroken omdat Toos d’n Bok (als het inlegkruisje goed zat) vertelde dat ze in Duitsland op vakantie was en bij het schijten achter een boom door een politie werd aangesproken met ‘hasst du Papiere’. ‘Nee’, zei Toos ‘ik doe het wel met een heffelke gras.’ Frutje Frot kwam en als ongeveer de helft van de raad van zattigheid in slaap was gevallen, kwam de Johnny Jordaan van het Haagje, Rien, nog enkele gouwe ouwe zingen.

Het was een waar volksfeest tot in het latere stadium de aanpak wat professioneler werd en winnaars van de zilveren narrenkap kwamen kletsen en de groepen als Striepke Veur, De Keiengalmers  en veel zichzelf belangrijke mensen kwamen melden in het publiek met daarbij hoogwaardigheidsbekleders die nota bene nog een gereserveerde stoel opeisten. Het volkse was eraf en ook een fusie met de Peaparkers heeft niet mogen baten om de elite tegengas te geven en het volks te houden. Je weet het nooit, maar misschien is Covid 19 wel een kantelmoment.

Het Hageneesje.


Dit nieuwsbericht is 181 keer bekeken

X
X