Echtscheidingsdilemma 10: Angst

Gepubliceerd op: 15 augustus 2019 10:02
Gewijzigd op: 15 augustus 2019 10:03

Nieuwsbericht door: Mandy Meeuwsen
Gepubliceerd in: Voorpagina,

Helmond: Elke twee weken wordt er in Weekkrant de Loop een echtscheidingsdilemma met u gedeeld. Hierop kunnen de lezers een reactie of advies geven. Om uw geheugen op te frissen, wordt het eerste dilemma hieronder nog een keer beschreven met enkele reacties van de lezers:

Dilemma 10:

Mijn ex man komt uit Turkije en nu dat we een tijdje gescheiden zijn, merk ik dat ik steeds banger ben dat hij mijn kinderen in Turkije achterlaat als hij met ze op vakantie gaat.  Vroeger, toen we nog getrouwd waren, schreeuwde hij tijdens ruzies vaak dat het in Turkije veel beter is om op te groeien. Daar was een man nog echt een man en hij vindt het belangrijk dat onze zoon ook een echte man wordt. Ik ben zo bang dat als ik hierover met hem praat dat ik hem misschien wel op ideeën breng.

In eerste instantie lijkt het mij verstandig om uit te zoeken wat de formele regelgeving is. Je moet namelijk, zolang je (gedeeld) ouderlijk gezag hebt, expliciet toestemming geven aan iemand voordat deze jouw kind mee mag nemen naar het buitenland. Dat geld dus ook wanneer iemand een dagje naar een pretpark in Duitsland ofzo gaat. Hier zijn formele papieren voor. Om hier meer informatie over te krijgen kan je contact opnemen met de Koninklijke Marechaussee. Zij hebben op hun website hier duidelijke informatie overstaan en zijn ook telefonisch hierover bereikbaar. Zodra je weet hoe het zit, kan je de formele papieren wellicht met je ex doornemen. Jij moet immers die toestemming geven aan hem. Bij het invullen van de papieren wordt ook de tijdsduur en de locatie besproken. Uiteindelijk zal hem ook wel duidelijk worden aan de hand van die papieren dat dit een serieuze zaak is, zelfs zonder dat jij dit benadrukt in het gesprek. Door de afspraken concreet op papier te zetten, geeft het je hopelijk wat meer geruststelling. 

Beste moeder,
Een goede vader zou zijn kinderen nooit weghalen bij hun moeder. Want die geeft hun veiligheid en geborgenheid. En iedere vader weet dat kinderen dat nodig hebben. Dus als hij zich opstelt als goede vader dan hoef jij niet bang te zijn. Maar als hij vaker niet goed luistert naar de kinderen en wat zij nodig hebben, dan kunnen de kinderen niet zo lang bij hem blijven en kunnen ze dus niet met hem mee op vakantie. Misschien kun je met andere mensen die hem kennen eens praten over hoe zij hem vinden als vader.

Dilemma 11: Stappen
Help, mijn ouders maken me gek. Ik ben 17 jaar en heb op school de opdracht om een maatschappelijk thema te beschrijven en heb bedacht dat ik ook in het echt wel antwoord op mijn vraag zou willen, want ik weet echt niet wat ik moet doen. Ik woon van zondag tot woensdag bij mijn vader en van donderdag tot zondag bij mijn moeder. Inmiddels gaat dit nu al drie jaar heel erg goed, maar tijden veranderen. Ik houd ontzettend veel van mijn vader en ook van mijn moeder, maar nu komt het probleem. Ik wil graag op stap en van mijn moeder mag ik dat niet omdat ik te jong ben. Mijn vader zegt dat het wel moet kunnen omdat hij tenslotte ook op zijn 17e op stap ging. Maar…ik ga al jaren pas op zondagochtend naar mijn vader en de vrijdag en zaterdag, dé stapavonden, ben ik altijd bij mijn moeder. Het omruilen is bij allebei eigenlijk niet echt bespreekbaar denk ik, want ze roepen steeds dat ze het zo fijn vinden dat we allemaal goed met elkaar overweg kunnen en geen gedoe hebben. En dan moet ik mijn moeder vertellen dat ik wél ga stappen als ik bij papa ben en zij vindt dat niet goed. Dat het zo fijn is, geldt vooral voor hen maar niet voor mij! Hoe kan ik klaar krijgen dat ik wél op stap kan gaan? Al mijn vriendinnen gaan!

Wilt u reageren op dit dilemma, of wilt u zelf een dilemma inbrengen? Mail naar duurzaamouderschap@levgroep.nl, o.v.v. dilemma 11 en mogelijk wordt uw reactie over twee weken geplaatst.


Dit nieuwsbericht is 88 keer bekeken

X
X