De Hagenees: De Loop

Gepubliceerd op: 12 juni 2020 13:26

Nieuwsbericht door: Mandy Meeuwsen

Zoek het maar eens op welke betekenissen “de Loop “ kan hebben. Natuurlijk is het de naam van het meest turbulente weekblad van Helmond. Maar ook een rond voorwerp van een geschut of de natuurlijke loop van een persoon. Een hardloopwedstrijd; de Warandeloop. De loop van een grens, van het leven of die van een rivier. Denk maar eens aan de slag aan de Somme, de IJzer of tijdens Market Garden de Rijn bij Arnhem. Maar de meest enerverende gevechten speelden zich toch af bij het riviertje de Loop in Helmond. Het riviertje liep halverwege de Houtse Parallelweg onder het spoor door en verder langs het oude tennispark van Carolus met daarachter het sportveld van het Carolus Borromeus College en zo verder. Het was de grens tussen ’t Hout en het Haagje en beide legers stonden niet toe dat deze grens werd overschreden.

Er waren geen veldheren die aanvalsplannen bedachten. De tactiek was ongeveer te vergelijken met die van Helmond Sport tijdens hun wedstrijden dus geen. Ook het wapenarsenaal was zeer beperkt bij beide legers al hadden wat handige jongens een katapult gemaakt die in uiterste noodgevallen werden ingezet. Het beperkte zich tot de knuisten en de kiezels (niet te verwarren met de familie uit de Tournooistraat) die zorgzaam van de spoorbaan werden gehaald en goed in de hand moesten liggen om de opponent aan de andere zijde uit te schakelen. Het Haagje sprak af via de flanken aan te vallen, maar voordat aan enkele krijgers was uitgelegd wat flanken waren (we liepen bepaald niet over van intelligentie) had er ene van Het Hout al unne kei tegen de kop van de Knoest gegooid.

“Niks flanken”, zei de Knoest en hij koos voor de frontale aanval en sprong de Loop in. Dit tafereel op zich was ondanks de felheid van de strijd toch wel lachwekkend. De Knoest had het atletisch vermogen van een betonblok en de conditie van unne pinda en met voldoende rugdekking van zijn medestrijders kregen ze hem weer op de kant. Zijn kleren zeiknat, de kop onder het bloed en overal bloedzuigers die gretig aan het werk gingen, want aan de Knoest zat voldoende vlees. “Jou krieg ik nog wel”, riep de Knoest gedesillusioneerd en moest samen met de strijders van Het Haagje voor deze keer de nederlaag erkennen aan het leger van Het Hout. En terwijl de trein langs flitste, ging iedereen weer zijns weegs om moed te verzamelen voor de volgende slag aan de Loop.

Het Hageneesje


Dit nieuwsbericht is 215 keer bekeken

X
X